സ്കൂളിൽ പഠിച്ച കവിതയുടെ ചില വരികളാണ്.. ഏറെ പ്രസിദ്ധമല്ലെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ടോ എന്റെ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്നു..
എത്രമധുരം സഖീ , ജീവിതമെനിയ്ക്കെന്റെ സ്വപ്നമോഹങ്ങളിൽ ചുടുചാരമെങ്കിലും ;
എങ്കിലുമതിന്നുള്ളിൽ നീറുന്ന പുകയുണ്ട്, അസ്ഥിത്തറകളിൽ ജീവിതസ്പന്ദമു-
ണ്ടൊട്ടകലെയെങ്കിലും നീയുണ്ട്, ഞാനുണ്ട്, നമ്മളിൽ പൂത്ത നൽത്തിരികളുണ്ട്.
എല്ലാം നശിച്ചുപോയിട്ടില്ല പോകില്ല വല്ലതും ശേഷിയ്ക്കുമെന്നു വിചാരിയ്ക്കെ
എന്തെന്തിതെൻ കരളിലാനന്ദവും , മിഴിയിൽ വിശ്വാസവും
പുതിയ ഭാവിയുടെ തെളിവാർന്ന സൂര്യപ്രകാശവും...
എത്രമധുരം സഖീ , ജീവിതമെനിയ്ക്കെന്റെ സ്വപ്നമോഹങ്ങളിൽ ചുടുചാരമെങ്കിലും ;
എങ്കിലുമതിന്നുള്ളിൽ നീറുന്ന പുകയുണ്ട്, അസ്ഥിത്തറകളിൽ ജീവിതസ്പന്ദമു-
ണ്ടൊട്ടകലെയെങ്കിലും നീയുണ്ട്, ഞാനുണ്ട്, നമ്മളിൽ പൂത്ത നൽത്തിരികളുണ്ട്.
എല്ലാം നശിച്ചുപോയിട്ടില്ല പോകില്ല വല്ലതും ശേഷിയ്ക്കുമെന്നു വിചാരിയ്ക്കെ
എന്തെന്തിതെൻ കരളിലാനന്ദവും , മിഴിയിൽ വിശ്വാസവും
പുതിയ ഭാവിയുടെ തെളിവാർന്ന സൂര്യപ്രകാശവും...