Started kindergarten....
ഇന്നെന്റെ കൈകളെ വിട്ടു നീയൊ -
ന്നൊറ്റയ്ക്കുലകത്തിലേക്കിറങ്ങേ,
ആയിരമാശങ്ക കാട്ടുതീയായ്
ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ പടർന്നിരിയ്ക്കാം ..
പിന്നെയൊരു ഗദ്ഗദമായി ന്യൂനം
കണ്ഠത്തിനുള്ളിൽ തടഞ്ഞിരിയ്ക്കാം..
അല്ലെങ്കിലശ്രുബിന്ദുക്കളായി
നിൻ മിഴി പാടെ നനച്ചിരിയ്ക്കാം..
തിരികെയെന്നരികത്തണയുവായ്
വെമ്പുന്ന നെഞ്ചിന്നിടിപ്പുപോലും,
കേൾക്കുന്നു ഞാനുമീ മൗനമെന്നിൽ
വിങ്ങുന്ന നോവായ് പടർന്ന നേരം...
അരികിൽ ഞാനില്ലാതെ പോയ നേരം
ഏതോ കടങ്കഥയായിരിയ്ക്കാം
കാണാത്ത ദിക്കിലൊളിച്ചതല്ലീ ,
പാതവക്കത്തോർത്തു നിൽപ്പു മൂകം.
ഉണ്ടായിരിയ്ക്കാം നമുക്കിനിയും
ഒന്നിച്ചിരിയ്ക്കുവാൻ പൂവനികൾ!
ഏതു വിദൂരത താണ്ടിയാലും ,
നിന്നടുത്തെത്താതിരിയ്ക്കുമോ ഞാൻ?
