A faint line of light in the dark blue sky a shiver run through me again as I watch it dim. another evening fades into a memory. it's been a strange winter of fever and heartache. i have forgotten how to laugh. but perhaps when the snow melt i will find the light again. and then someday we will go looking for those skies where light never fades

ഓടി മറഞ്ഞെത്ര വർഷങ്ങൾ പിന്നെയും കാലമാം തടിനിയിൽ ഓളങ്ങൾ പോലവേ അലയുകയാണുഞാനിന്നുമീ വനികയിൽ അവിശ്രമം നിന്നെത്തിരയുകയാണു ഞാൻ അകലെയാ മാമരക്കൂട്ടത്തിനപ്പുറം നിഴൽ വീണ പാതതൻ മൌനത്തിനപ്പുറം ഇരവിന്റെ നീല നിഗൂഢത മൂടിയി- ന്നറിയില്ല വീണ്ടുമൊളിച്ചതെന്താണു നീ തഞ്ചത്തിൽ വന്നെന്റെ കണ്ണുപൊത്തീടുവാൻ അലിവോടെ മെല്ലെയെൻ പേരുചൊല്ലീടുവാൻ അല്ലെങ്കിലരികിൽവന്നെന്നോടുമിണ്ടുവാൻ അറിയില്ലവീണ്ടും മടിച്ചതെന്താണു നീ ഒരുവേള നീയെന്റെയരികത്തണയുകിൽ ഒഴുകുന്ന കണ്ണുനീർച്ചാലുകൾ മായ്ക്കുകിൽ തിരയാം നമുക്കൊരുമിച്ചിനിയെന്നെയും അറിയില്ലയെങ്ങോ കളഞ്ഞുപോയെന്നെ ഞാൻ

മിഴികളിൽ കാത്തോരു സ്വപ്നമല്ലിന്നു ഞാൻ,
എന്നേ അതിൻ ചിതാജ്വാലകൾ മാത്രമായ്!

പുലരിതന്നാർദ്രമാം കൈവിരൽ വീണ്ടുമെൻ ഹൃദയമാം വീണതൻ തന്ത്രികൾ മീട്ടവേ, പരിഭവിച്ചെങ്ങോ മറഞ്ഞോരു സുര്യനെൻ ആകാശവീചിയിൽ വീണ്ടും തെളിയവേ, നെഞ്ചോടുചേർക്കാൻ കൊതിച്ചോരുഷസ്സിനായ് കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ നേദിക്കയായി ഞാൻ! ഉള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന പ്രാർത്ഥനയിന്നിതാ ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടുമുരുവിട്ടുതീർക്കയായ്!